1 marca o godz. 12:15 w Dworku von Kleista – siedzibie Muzeum Historii Ziemi Kamieńskiej – odbędzie się otwarcie wystawy pt. „Bracia Niezłomni. Leon Taraszkiewicz „Jastrząb”, Edward Taraszkiewicz „Żelazny”

Ekspozycja została przygotowana przez Oddziałowe Biuro Edukacji Narodowej w Lublinie Instytut Pamięci Narodowej i poświęcona jest dwóm spośród najbardziej rozpoznawalnych żołnierzy polskiego podziemia niepodległościowego walczących na Lubelszczyźnie w latach 1945–1951 –

  • Leon Taraszkiewicz ps. „Jastrząb”, „Zawieja” (1925–1947) oraz
  • Edward Taraszkiewicz ps. „Grot”, „Żelazny” (1921–1951).

Autorem wystawy jest Grzegorz Makus. Koncepcję graficzną serii opracowała Aleksandra Kaiper-Miszułowicz, za opracowanie graficzne odpowiada Anna Łukasik, a recenzję naukową przygotował dr Artur Piekarz.

Na 15 planszach w przystępnej, chronologicznej formie zaprezentowano najważniejsze fakty z życia obu braci. Ze względu na wielowątkowość ich losów oraz skalę działalności dowodzonych przez nich oddziałów, wystawa pozwala lepiej zrozumieć dramatyczne dzieje członków powojennego podziemia niepodległościowego. W ekspozycji wykorzystano fotografie z Archiwum IPN, Archiwum Państwowego w Lublinie oraz zbiorów prywatnych. Część prezentowanych zdjęć i dokumentów publikowana jest po raz pierwszy.

Oddział partyzancki Obwodu DSZ–WiN Włodawa, dowodzony przez Leona Taraszkiewicza „Jastrzębia”, powstał wiosną 1945 roku w oparciu o struktury konspiracyjne 7. Pułku Piechoty Legionów Obwodu AK Włodawa. W ciągu kilku miesięcy rozrósł się do około 30 żołnierzy (doraźnie nawet do 50–60 osób), stając się jednym z najaktywniejszych oddziałów na Lubelszczyźnie. Styl dowodzenia „Jastrzębia” cechowały dynamizm i brawura. Działania partyzantów w powiatach włodawskim, chełmskim i ówczesnym lubartowskim koncentrowały się na walce z grupami UB, WP i KBW, rozbijaniu posterunków MO, likwidowaniu informatorów aparatu bezpieczeństwa oraz ochronie ludności przed pospolitym bandytyzmem.

Po śmierci Leona Taraszkiewicza 3 stycznia 1947 roku dowództwo nad żołnierzami pozostającymi w konspiracji objął jego brat – Edward Taraszkiewicz „Żelazny”. Nie skorzystał z amnestii w 1947 roku i kontynuował walkę do 6 października 1951 roku, kiedy poległ podczas próby przebicia się przez kordon 600-osobowej obławy UB–KBW w miejscowości Zbereże.

Wystawa „Bracia Niezłomni” stanowi ważny głos w upamiętnieniu żołnierzy powojennego podziemia niepodległościowego i jest okazją do pogłębionej refleksji nad dramatycznymi wyborami i losem tych, którzy pozostali wierni idei niepodległej Polski.