Dobroć serca zawsze wraca! W internecie trwa zbiórka na dofinansowanie zakupu busa dla Ośrodka Rehabilitacyjno-Edukacyjno-Wychowawczego oraz Środowiskowego Domu Samopomocy działającego przy Polskim Stowarzyszeniu na rzecz Osób z Niepełnosprawnością Intelektualną Koło w Wolinie.

To my! Podopieczni, terapeuci, rodzice i przyjaciele Polskiego Stowarzyszenia na rzecz Osób z Niepełnosprawnością Intelektualną Koło w Wolinie którzy w obliczu nowych wyzwań potrzebują środka transportu aby móc bezpiecznie dowieźć Niepełnosprawne Dzieci oraz Dorosłych na zajęcia… Dlaczego po zapoznaniu się z naszą historią miałbyś kliknąć w przycisk wpłać i przejść tą całą procedurę aby podzielić się swoimi pieniążkami? Ponieważ to nie są zwykli ludzie …

Jest w Przybiernowie taki budynek, w którym skoro świt przygotowują się ludzie do przyjęcia swoich uczestników aby móc się nimi zaopiekować i zapewnić im warunki do odpowiedniego rozwoju przez kilkanaście godzin… W tym budynku mieszczą się dwie placówki OREW oraz ŚDS. Ludzie o wielkich sercach wkładają swoją energię fizyczną oraz psychiczną po to by każde dziecko, osoba dorosła dotarła na miejsce i trafiła do swojej sali zajęciowej… Wymaga to wielkiego zaangażowania gdyż część uczestników bywa na wózkach inwalidzkich a do pokonania są jeszcze bariery architektoniczne w postaci schodów… Tak więc schodołazami pokonują pierwszą barierę stworzoną przez nasz świat który czasem bywa bezlitosny…

To nie koniec dalszej pracy na dzisiaj… To dopiero początek drogi zwanej życiem gdyż przez kolejne godziny odbywają się zajęcia w których nasze dzieci i dorośli uczą się sprostać czasami najprostszym wymaganiom stawianym im przez naszą zwykłą codzienność.

Zastanawiasz się jakie to mogą być trudne wymagania ? Pomyśl wstajesz rano, otwierasz oczy, kładziesz prawą nogę na podłodze a następnie lewą… Podnosisz się i idziesz do toalety, następnie idziesz do kuchni po to by zaparzyć sobie kawy… Po drodze mijasz żonę/męża obdarowując go uśmiechem w ten piękny poranek …Jak na razie wszystko wydaje się naturalne … STOP! Teraz wróćmy do początku tej opowieści.. Jest ranek otwierasz oczy i próbujesz ruszyć nogą … Niestety nie udaje Ci się to … W strachu chcesz zawołać bliskich ale cóż to ? Nie możesz wydobyć słowa z ust… dźwięk który wydobywa się z Twoich strun głosowych przypomina jakieś jęki… Jednak Tobie wydaje się że przecież jasno komunikujesz że czegoś chcesz… Twoi bliscy starają Ci się pomóc wstać, ubrać się i podają do stołu herbatę… Ale przecież Ty nie znosisz herbaty… Chciałeś kawę! O co tutaj chodzi ?! Poczułeś ten lęk i uczucie bycia więźniem własnego ciała oraz umysłu?

Zobacz ile barier było do pokonania w samym poranku? Wyobraź sobie teraz próbę dotarcia do miejsca gdzie musisz na nowo uczyć się tych wszystkich podstawowych rzeczy od nowa..  Tak właśnie wygląda każdy dzień naszych uczestników a także rodziców i opiekunów w placówkach. Dzień pełen wyzwań i barier do pokonania… 

Kliknij, aby pomóc